Odpuszczanie

Zasady gry w szkołę

Zanim dowiedziałam się co to jest odpuszczanie, długo chodziłam do szkoły. Skończyłam jedne studia, potem kolejne. Lubiłam to i był to jakiś pomysł na życie. Dość szybko pojęłam zasady gry w szkołę i grałam w nią skutecznie przez długi czas. Myślałam, że te zasady przekładają się na życie.

Konsekwencja. Ambicja. Upór. „Never don’t give up” – niektórzy to sobie tatuują na przedramieniu, z błędem, ale kto by się tym przejmował, najważniejsze, że jest motywująco. Ambicja pomaga w osiąganiu dobrych wyników. Dyscyplina, samokontrola, gotowość do wysiłku – to wszystko zwykle bardzo się przydaje.

Szkoła się skończyła

Od czasu skończenia szkoły oduczam się szkolnych reguł gry i uczę się innych reguł, może trudniejszych, o niebo ważniejszych. W czasach szkoły nie domyśliłabym się, że najważniejsza lekcja będzie sprzeczna z tym, co sprawdzało się przez całe lata chodzenia do szkoły.

Powracająca lekcja: odpuszczanie

Okazało się, że lżej mi się żyje, kiedy pozbywam się psychicznego balastu. Pozostawiam za sobą to, co już niepotrzebne, i to, co już nie moje. Z większym, lub mniejszym wysiłkiem przerabiam tę lekcję na różne sposoby. Ciągle na nowo uczę się odpuszczania:

  • historii i relacji, które się skończyły
  • sytuacji, w których cena jest niewspółmierna do tego, co uzyskuję
  • wysiłku wkładanego w pracę, lub przedsięwzięcie, które już nikomu nie służy
  • planów, chceń i zamierzeń, które się nie powiodły
  • poczucia krzywdy, poczucia bycia ofiarą
  • perfekcjonizmu
  • starej mnie
  • za ciasnych dżinsów
  • przeterminowanych pomysłów na siebie i na karierę
  • pomysłu na siebie zawsze zdrową, fajną i pełną energii, dającą sobie radę
  • pomysłu na naprawianie świata i innych według własnego pomysłu
  • pomysłów, że jeszcze pojadę w to miejsce, albo wrócę w inne miejsce, albo przeczytam to wszystko, co chciałam i zwiedzę to wszystko, co warto, i nauczę się, i porozmawiam, i posłucham tego wszystkiego, co ciekawe
  • końca lata
  • tego, że młodość się kończy
  • tego, że coraz częściej chce mi się nosić wygodne buty zamiast ładnych
  • potrzeby bycia lubianą i akceptowaną
  • pomysłu na posiadanie racji
  • prób zatrzymania upływającego czasu
  • zasłużonych i niezasłużonych krzywd
  • sobie i innym.

Różne odsłony tej lekcji

Ciekawa jestem jaka będzie następna odsłona lekcji odpuszczania. Jestem prawie pewna, że będzie. A co Ty potrzebujesz odpuścić?

 

2 thoughts on “Odpuszczanie

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *